Otrzymanie faktury od EIPR po rzekomym 14-dniowym okresie próbnym nie oznacza automatycznie, że musisz ją zapłacić. Najpierw wyślij pisemne oświadczenie o odstąpieniu od umowy, zakwestionuj zasadność roszczenia i zabezpiecz wszystkie dowody. To, czy logowałeś się do portalu, może mieć znaczenie dla dalszej obrony.
Jak odstąpić od umowy z EIPR?
Jeżeli od aktywacji usługi nie minęło 14 dni, złóż oświadczenie o odstąpieniu od umowy zawartej na odległość. Nie ograniczaj się do telefonu ani do samego wyłączenia konta w portalu. Odstąpienie powinno mieć formę, którą można później udowodnić.
W piśmie wskaż swoje dane, dane SIPP sp. z o.o., numer zamówienia lub faktury, jeśli go posiadasz, oraz jednoznaczne żądanie zakończenia umowy. Możesz zaznaczyć, że składasz oświadczenie także z ostrożności procesowej, ponieważ kwestionujesz skuteczne zawarcie umowy i świadome wyrażenie zgody na odpłatny abonament.
Najbezpieczniej wysłać pismo jednocześnie pocztą oraz pocztą elektroniczną. Formularz dostępny na stronie EIPR może być dodatkowym kanałem, ale nie powinien być jedynym dowodem podjęcia czynności.
Postępuj w następującej kolejności:
- Przygotuj oświadczenie o odstąpieniu i sprzeciw wobec naliczania opłat.
- Wyślij je na adres wskazany w dokumentach dotyczących usługi, najlepiej listem poleconym za potwierdzeniem odbioru.
- Prześlij kopię e-mailem i zachowaj wiadomość z pełnymi nagłówkami oraz potwierdzeniem wysłania.
- Zapisz potwierdzenie nadania, dowód doręczenia, kopię pisma, fakturę i całą korespondencję.
- Zażądaj potwierdzenia przyjęcia oświadczenia i wskazania podstawy prawnej oraz dowodów zawarcia umowy.
Nie kasuj wiadomości, nagrań ani historii połączeń. Jeżeli rozmowa była nagrywana, poproś o jej kopię. Zapisz także datę rozmowy, numer, z którego dzwoniono, oraz przebieg kontaktu z windykacją.
Uwaga: samo „wyłączenie dostępu” do portalu nie musi oznaczać odstąpienia od umowy. Są to dwie różne czynności. Wyłączenie konta dotyczy usługi technicznej, natomiast odstąpienie jest oświadczeniem dotyczącym stosunku prawnego.
Czy logowanie do portalu zmienia sytuację?
Tak. Brak logowania może ułatwiać twierdzenie, że nie było zamiaru korzystania z płatnej usługi. Logowanie nie przesądza jednak samo przez się o ważności umowy. Może zostać przedstawione przez drugą stronę jako dowód zainteresowania usługą, zwłaszcza gdy użytkownik znał dane dostępowe i miał w wiadomości informacje o terminie odstąpienia.
| Stan faktyczny | Ryzyko procesowe | Linia obrony |
|---|---|---|
| Brak logowania i brak korzystania z portalu | Trudniej wykazać świadomą wolę korzystania z abonamentu | Podkreślenie braku zamówienia odpłatnej usługi, braku jasnej informacji o cenie oraz braku świadomego oświadczenia woli |
| Jednorazowe lub przypadkowe logowanie | Logowanie może zostać użyte jako argument za zainteresowaniem usługą | Wyjaśnienie okoliczności logowania i wskazanie, że nie oznaczało ono akceptacji rocznego abonamentu |
| Logowanie i dalsze korzystanie z portalu | Silniejszy argument drugiej strony dotyczący woli korzystania z usługi | Ocena treści komunikatów, sposobu zawarcia umowy, informacji o cenie i obowiązku zapłaty |
Jeżeli nie logowałeś się wcale, napisz o tym w reklamacji. Nie oznacza to automatycznej wygranej, ale ogranicza argument, że faktycznie korzystałeś z odpłatnego świadczenia.
Jakie argumenty prawne wskazać?
Odpowiedź powinna być rzeczowa. Nie wystarczy napisać, że „niczego nie zamawiałem”. Opisz, co dokładnie usłyszałeś w rozmowie, jakie informacje otrzymałeś później i czego zabrakło przed rzekomym zawarciem umowy.
W zależności od dokumentów i przebiegu rozmowy można rozważyć następujące argumenty:
- Brak świadomego oświadczenia woli – art. 60 Kodeksu cywilnego wymaga, aby zachowanie ujawniało wolę dokonania czynności prawnej w sposób dostateczny. Zgoda na przesłanie informacji lub bezpłatne przetestowanie serwisu nie musi oznaczać zgody na roczny, odpłatny abonament.
- Brak jasnej informacji o cenie i czasie trwania usługi – jeżeli podczas rozmowy nie wskazano wyraźnie kwoty, okresu abonamentowego oraz automatycznego przejścia na płatną usługę, można kwestionować świadomy charakter decyzji.
- Błąd co do treści czynności prawnej – art. 84 KC pozwala rozważać uchylenie się od skutków oświadczenia złożonego pod wpływem istotnego błędu. Chodzi zwłaszcza o sytuację, w której przedsiębiorca sądził, że akceptuje bezpłatny test, a nie odpłatną umowę.
- Podstęp – art. 86 KC może mieć znaczenie, jeżeli sposób przedstawienia oferty celowo wywoływał mylne przekonanie co do jej charakteru, ceny lub skutków braku rezygnacji.
- Wypełnienie formularza przez osobę trzecią – jeżeli dane i zgody wprowadził telemarketer, należy ustalić, czy miał do tego umocowanie oraz czy klient sam wykonał czynność wymaganą regulaminem.
- Brak wyraźnego potwierdzenia obowiązku zapłaty – przy umowach zawieranych na odległość znaczenie ma to, czy przedsiębiorca został jasno poinformowany, że zamówienie powoduje obowiązek zapłaty. Samo słowo „tak” wyrwane z kontekstu nie wyjaśnia, czego dokładnie dotyczyła zgoda.
Osoby fizyczne prowadzące jednoosobową działalność gospodarczą mogą w określonych przypadkach korzystać z ochrony przewidzianej dla konsumentów, gdy umowa nie ma dla nich charakteru zawodowego. Wtedy znaczenie mogą mieć przepisy ustawy o prawach konsumenta, w tym reguły dotyczące odstąpienia od umowy i informacji przekazywanych przed jej zawarciem. Trzeba jednak ocenić przedmiot działalności, treść umowy i konkretny stan faktyczny.
Jeżeli przedsiębiorca nie został prawidłowo poinformowany o prawie odstąpienia, termin może podlegać wydłużeniu. Nie należy jednak automatycznie przyjmować, że w każdej sprawie wynosi on 12 miesięcy. To wymaga sprawdzenia statusu osoby zawierającej umowę oraz sposobu przekazania wymaganych informacji.
Jak reagować na windykację?
Windykator nie może zastąpić sądu. Telefon, SMS ani wezwanie do zapłaty nie tworzą same w sobie prawomocnego obowiązku zapłaty. Nie ignoruj jednak korespondencji, ponieważ może ona poprzedzać pozew.
W kontaktach z windykacją trzymaj się kilku zasad:
- Żądaj przedstawienia roszczenia, umowy, regulaminu, cennika i dowodu skutecznego zawarcia umowy na piśmie.
- Informuj, że roszczenie kwestionujesz co do zasady i wysokości oraz że nie uznajesz długu.
- Zapisuj SMS-y, e-maile, daty połączeń i nazwiska osób kontaktujących się w imieniu wierzyciela.
- Nie podawaj przez telefon dodatkowych danych, nie potwierdzaj terminu zapłaty i nie składaj deklaracji, które mogą zostać przedstawione jako uznanie długu.
- Nie podpisuj ugody ani nie wpłacaj części kwoty wyłącznie pod presją, bez wcześniejszej analizy skutków prawnych.
Jeżeli otrzymasz pozew lub nakaz zapłaty, nie odkładaj dokumentów na później. W postępowaniu sądowym trzeba przedstawić nagranie, korespondencję, dowody braku logowania oraz własną wersję przebiegu rozmowy. Na tym etapie pomoc radcy prawnego lub adwokata może być szczególnie potrzebna.
Każda sprawa dotycząca EIPR jest oceniana indywidualnie. Odstąpienie od umowy i podważenie roszczenia są możliwe, ale nie da się zagwarantować wyniku sporu. Najważniejsze jest szybkie działanie, pisemna komunikacja i konsekwentne gromadzenie dowodów.
Artykuł ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. W przypadku otrzymania pozwu, nakazu zapłaty lub uporczywych działań windykacyjnych skonsultuj sprawę z radcą prawnym albo adwokatem.
